जसे आपण घराबाहेर पडतो तसे अनेक चेहरे दिसायला लागतात. ओळखीचे कमी अनोळखीच जास्त. ना नात्याचे आणि गोत्याचे. मला ना अशी वलयं दिसायला लागतात एकेका भोवती. एकमेकांमध्ये न मिसळणारी. वेगळ्या वाटा .. वेगळ्या दिशा...वेगळे संघर्ष.. बरेचसे स्वतःशीच. आज काल जवळपास प्रत्येक जणाची नजर मोबाइल मध्ये . ते आणिक एक वेगळं विश्व. ट्रेन मध्ये तर सगळ्यांच्या माना झुकलेल्या. गर्दीत privacy जपण्याची धडपड. मजा वाटते मला हे बघून. आजूबाजूचे नको असलेले आवाज ऐकू येऊ नयेत म्हणून लगेच हेड फोन्स येतात.